|Η μορφή της| του Ευριπίδη Μανουσουδάκη
[...] Και δεν υπάρχει νερό που να σε δροσίζει όσο τα χείλη της
Και κρασί που να σε μεθά όσο το φιλί της [...]
|Η Ηλεκτρονική Παρθενιά| της Ευφροσύνης Ντούσκα
[...] Ο Έρεβος μαζί με την αδερφή του Νυξ ερωτοτροπούσαν δίχως ενοχή. Έστρεψαν το βλέμμα τους στη Γαία,
στους δύο κοινούς θνητούς. Καθισμένοι στα σκαλοπάτια της αυλής [...]
|Στιγμή| της Άννας Εμμανουήλ
[...] Κι η στιγμή όταν με κοιτάζεις,
Χωρίς να σε βλέπω,
Μου θυμίζει τον Έρωτα…
|Επαφή| του Μάνου Μαλέση
Μόνο για τον χρόνο που μέτρησα ανάποδα μαζί σου
- μόνο για τα μάτια σου [...]
[Ποίημα ενός ένοχου σαδιστή] του Αλέξανδρου Κολοκυθά
[...] Είμαστε πονεμένα, παθιασμένα κομμάτια σάρκας [...]
|Ήφαιστοι| του Μάριου Βασιλόπουλου
[...] Ω, φλεβώδες κατασκεύασμα του Αοράτου [...]
[Γιατί σου ζήτησα να μπεις για μπάνιο] της Ελίζας Μπάκου
[...] Ο κόσμος σπάει σε λεπτά, διάφανα κομμάτια και ανασυντίθεται στη μορφή σου [...]