|Ελευθερία ή Θάνατος| της Ισιδώρας Ευστρατίου

[...] Κάθε ελευθερία να σε επιλέγω σαν ένας θάνατος που θα προετοιμαζόμουν ξανά και ξανά να μη μου φτάνει κάθε τελευταία σου ανάσα σαν πρώτη που μου χαρίζεις [...]

[...] Κάθε ελευθερία να σε επιλέγω σαν ένας θάνατος που θα προετοιμαζόμουν ξανά και ξανά να μη μου φτάνει κάθε τελευταία σου ανάσα σαν πρώτη που μου χαρίζεις [...]

[...] κι όλη η πόλη θαμπή
τραγουδάει για τη λήθη [...]

[...] αν ο ήλιος βάλτωσε
σε ρίζες Ερινύων.

[...] Οι άνθρωποι. Λες και έχουν ανάγκη τον ήλιο. Αυτοί δεν χαμπαριάζουν από τέτοια [...]

[...] Για να διώξω τα σημάδια
Ενός Ήλιου
Που έσβησε πάνω μου [...]

[...] Εμείς σχεδιάζαμε βόλτες πρωινά Κυριακής στην αγκαλιά σου [...]

[...] Είναι ελεύθερος ο έρωτας [...]

Χθες το πρωί σου έσπασα το χέρι
για να σταματήσεις να μ’ αγγίζεις
και ξόφλησα [...]