|Αισθήσεις| της Μαρίας Τσουδερού
[...] Δες το σκοτάδι μου.
Είσαι κι εσύ ένα μέρος του τώρα.
Γεύσου τον θυμό από τα σπλάχνα μου [...]
|Νυχτωμένος έρωτας| της Ισιδώρας Ευστρατίου
[...] Αλληγορίες πολέμου ο αέρας σου που χτενίζει τα μαλλιά μου σε μια σου αναπνοή γεμάτη ανακοπές ηδονής [...]
|Η Ψυχή και ο Έρωτας| της Ελένης Σοφού
[...] Γιατί ξέρει ότι Αυτός και μόνο Αυτός
Άπειρο πάθος, αρχέγονο ξέρει να τής χαρίζει.
|Αυλή χωρίς σιωπές| του Δημήτρη Π. Κρανιώτη
[...] αν ο ήλιος βάλτωσε
σε ρίζες Ερινύων.
[Ποίημα ενός ένοχου σαδιστή] του Αλέξανδρου Κολοκυθά
[...] Είμαστε πονεμένα, παθιασμένα κομμάτια σάρκας [...]
[Ο κήπος] του Βαγγέλη Αλεξόπουλου
[...] και κάποιες νύχτες χωρίς φεγγάρι
ανάβω το κερί
να φωτίσω
το σκοτάδι των ματιών σου [...]