|Μάρτυρας Εθελοντής| του Γιώργου Ερνέστο Μουρελάτου 


Δεν ξέρω πού να σε πρωτοφιλήσω, ψυχή μου,
καθώς σε σταυρώνω [...]



Δεν ξέρω πού να σε πρωτοφιλήσω, ψυχή μου,
καθώς σε σταυρώνω [...]

[...] Δεν τους τις έδωσα ποτέ στα χέρια, από συστολή ίσως ή το φόβο της απόρριψης λόγω των λειψών δυνατοτήτων μου [...]

[...] Οι άνθρωποι. Λες και έχουν ανάγκη τον ήλιο. Αυτοί δεν χαμπαριάζουν από τέτοια [...]

Πώς θα ζήσω ξανά τις στιγμές; [...]

Άνθρωποι κουκουλωμένοι με αόρατη αμαρτία [...]



[...] Πώς θα κλάψω χωρίς τα δάκρυα να μου θολώνουν την όψη του στόχου;
Πώς θα θυμάμαι να αγαπώ πέρα από τα όρια; [...]

[...] Σύγκρουση Σχέσεων.
Ένας Σύγχρονος Μυστικός Δείπνος.
Έχοντας Ήδη Προδώσει Ο Ένας Τον Άλλον [...]