|Άτιτλο| της Μαρίκας Ασάν
[...] Είσαι ακόμη ένας άνδρας που πόθησα μα δεν είχα.
Να δέχεσαι τη μοίρα σου ως έχει
Και πού και πού να νομίζεις πως γράφεις ποιήματα [...]
[Ποίημα ενός ένοχου σαδιστή] του Αλέξανδρου Κολοκυθά
[...] Είμαστε πονεμένα, παθιασμένα κομμάτια σάρκας [...]
[Εκείνο το χαμόγελο…] του Σωτήρη Διαμάντη
[...] αν τον ρωτούσε κάποιος «γιατί την αγαπάς;» η απάντησή του πλέον θα ήταν «για εκείνο το χαμόγελο….».
[Γιατί σου ζήτησα να μπεις για μπάνιο] της Ελίζας Μπάκου
[...] Ο κόσμος σπάει σε λεπτά, διάφανα κομμάτια και ανασυντίθεται στη μορφή σου [...]