Μοιάζουν με λάμψεις καλοκαιριού.
Χρυσίζουν στον ήλιο.
Μακραίνει η σκιά τους στο πεζούλι – μια παράσταση μοναχική.
Δέρμα, φλοιός… τραβηγμένα, άνυδρα
Θρυψαλάκια τα νεύρα
σαν σηκώνονται πετούν.
Τρέχουν στα κύματα (μια εν τάχει διαδικασία).
Στα βράχια εναποθέτουν τους χτύπους τους,
βαπτίζονται καρδιά αρμύρας.
Μια πλάνη
Διάλυση
Σκόνη
Αναγέρνει και αναλύεται στον άνεμο
Τα νεκρά φύλλα του φθινοπώρου ξέρουν και νεκρά να χορεύουν.
