|Επέτειος Τεμπών| της Γεωργίας Καραθανάση
[...] όσο παραμένουμε ενωμένοι κάτω από τον ίδιο σκοπό, θα καταφέρνουμε να βρίσκουμε οξυγόνο, όσο και αν προσπαθούν να μας το στερήσουν.
|Πέσσαχ| του Ορέστη Νικολουδάκη
[...] φωνή ανέκφραστη που ως το τέλος ανθεί
χωρίς το τέλος να φέρνει.
|Μεσημεριανή έκλειψη| του Βασίλη Μπαρούτη
[...] Οι άνθρωποι. Λες και έχουν ανάγκη τον ήλιο. Αυτοί δεν χαμπαριάζουν από τέτοια [...]
[Ο κήπος] του Βαγγέλη Αλεξόπουλου
[...] και κάποιες νύχτες χωρίς φεγγάρι
ανάβω το κερί
να φωτίσω
το σκοτάδι των ματιών σου [...]
[Ταξίδι προς φυγή] του Χρήστου Αντωνίου
Άνθρωποι κουκουλωμένοι με αόρατη αμαρτία [...]