[...] μια μέρα κι όλο μένω
στην ανασφάλεια του έρωτα [...]

[...] Λιγόστεψε η ανάσα μου
κι άλλη ζωή δε θυσιάζω μακριά σου [...]

[...] ούτε να ζητήσεις τα ρέστα
απ’ τον Βούδα, τον Μάο ή τον Φρόυντ [...]

[...] Απ' τα ερμητικά κλειστά παραθυρόφυλλα
κατάφερνε να τρυπώσει μια στριγγλιά σκονισμένου αέρα [...]