Θυµάµαι σου είχα φτιάξει σουτζουκάκια µε ρύζι
Πρώτη φορά σου µαγείρευα.
Ʃε ‘κεινη τη µικρή γκαρσονιέρα που µόλις µερικές µέρες είχα νοικιάσει, σε τραπεζάκι σπαστό, αυτό για τα µπαλκόνια.
Ισα που χώρεσαν τα δύο πιάτα και δύο ποτήρια κρασί. Ακόµη δεν είχα κλείσει καλα καλά τα 18.
Πόσο πολύ σε αγαπούσα.
Δε θυµάµαι αν ήταν καλά τα σουτζουκάκια. Αν τα πέτυχα.
Το µόνο που θυµάµαι, είναι που σε ρώτησα αν ήθελες να ξανασµίξουµε. Αν γι’αυτό ήρθες. Δεν ήταν πολύς καιρός από το χωρισµό µας. Η πρώτη µου σχέση.
Εκείνη τη στιγµή ήχησαν οι καµπάνες της Ανάστασης, από εκείνο το εκκλησάκι πιο πάνω… θυµάσαι;
Την ίδια στιγµή, µου είπες σιωπηλά, «δε ξέρω»
Και έµεινα εκεί χωρίς ν΄ αναπνέω, να κοιτάω την πλάτη σου, καθώς έφευγες απο τη ζωή µου οριστικά.
