|Ήττα| της Γεωργίας Καραθανάση

[...] Στο τέλος της μέρας πάντα με νικάς
Πάντα ξαπλώνω πλάι με την απουσία σου [...]

[...] Στο τέλος της μέρας πάντα με νικάς
Πάντα ξαπλώνω πλάι με την απουσία σου [...]

[...] Να είμαι μαζί σου μια στιγμή
Που θα με στοιχειώνει πάντα.

[...] και η χαρά σου
ηχεί με πένθιμη φωνή και με μπερδεύει [...]